«Τρούφα των Κενταύρων», 11-13 Ιουλ, Αργαλαστή

Την Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή 11-13 Ιουλ 2025, στην Αργαλαστή Μαγνησίας, στο Πήλιο, το Ινστιτούτο Ανάπτυξης Πηλίου οργανώνει την 6η Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριών Τρούφας «Τρούφα των Κενταύρων».

Οι εκδηλώσεις συνδιοργανώνονται με την Περιφέρεια Θεσσαλίας σε συνεργασία με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Μανιταροεξορμήσεων και υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος, του Υπουργείου Παιδείας & Θρησκευμάτων, του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, του Υπουργείου Τουρισμού, καθώς και της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας, του Γεωτεχνικού Επιμελητήριου Ελλάδας και του Επιμελητήριου Μαγνησίας.

Ο κ Στέργιος Παπαϊωάννου, pilioins@otenet.gr, πρόεδρος του Ινστιτούτου Ανάπτυξης Πηλίου (https://www.facebook.com/pilionins) ανακοίνωσε ότι η 6η Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριών Τρούφας «Τρούφα των Κενταύρων» περιλαμβάνει ομιλίες, εκπαίδευση για τα μανιτάρια, επίδειξη συνταγών μαγειρικής, γευσιγνωσία φαγητών με βάση το μανιτάρι τρούφα, ενώ κάθε βράδυ θα υπάρχουν μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις και την Κυριακή προβλέπεται Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων Αργαλαστής χοροστατούντος του σεβασμιότατου Μητροπολίτη Δημητριάδος & Αλμυρού κ. Ιγνατίου.

Οι ομιλίες περιλαμβάνουν τα θέματα:

  • «Μανιτάρια: Ένας εδώδιμος φυτικός κόσμος, Ταξινόμηση Πολλαπλασιασμός Παραγωγή», με τον καθ Θωμά Θωμίδη, Διεθνές Πανεπιστήμιο,
  • «Εισαγωγή στην Ευεργετικότητα των Μανιταριών και Γνωριμία με τα εδώδιμα είδη των Μανιταριών», με τον καθ. Γιώργο Ζακυνθινό, Πανεπιστήμιο Δυτ. Αττικής,
  • «Τα Μανιτάρια & Τρούφες ως Μοχλός Ανάπτυξης», με τον κ Νεκτάριο Φιλιππόπουλο,
  • «Τοπική Ανάπτυξη Υπαίθρου», με τον κ Δημήτριο Μιχαηλίδη, δημοσιογράφο ΑγροΝέα & AgroBus,
  • «Μανιτάρια ένας Μαγικός Κόσμος (Εδώδιμα /Φαρμακευτικά /Δηλητηριώδη)», με τον κ Φίλιππο Καγιά.
  • «Διατροφή και Υγιεινές Συμβουλές για τη Χρήση Μανιταριών», με την κα Αλεξία Ζακυνθινού, Μ.Sc, κλινικό διατροφολόγο -διαιτολόγο.
  • «Αντιμετωπίζοντας τον δάκο της ελιάς με τεχνητή νοημοσύνη – ψηφιακή δακοπαγίδα gaiaTrap», από τον κ Μαρίνο Βογιαντζή.

Και συνεχίζονται με:

  • Επίδειξη συνταγών μαγειρικής από την κα Κική Εμμανουηλίδου, σεφ – συγγραφέα βιβλίων μαγειρικής και μέλος Ένωσης Επαγγελματιών Μαγειρικής Ελλάδας
  • Γευσιγνωσία διαφορετικών φαγητών με βάση το μανιτάρι τρούφας από τον κ Φώτη Παρασκευαΐδη
  • Χρήση μανιταριών σε χορτοφαγικές και vegan συνταγές: Παρουσίαση ιδεών για συνταγές χωρίς κρέας, με τα μανιτάρια να αποτελούν βασικό συστατικό.
  • Προτάσεις για ελαφρές, χαμηλές σε θερμίδες συνταγές: Ιδανικό για άτομα που θέλουν να μειώσουν το βάρος τους, αλλά να απολαμβάνουν νόστιμα πιάτα.
  • Πωλήσεις κριθαρότου με άγρια μανιτάρια και άλλα υλικά μανιταριών στο περίπτερο της FungiHellas από τον chef κ Νίκο Ζαφειρακόπουλο
  • Παρουσίαση δημοφιλών τύπων μανιταριών: 1-Άσπρα μανιτάρια: Ευρέως χρησιμοποιούμενα για τη γεύση τους και τη διαθεσιμότητά τους. 2-Πορτομπέλο: Έχουν πλούσια γεύση και χρησιμοποιούνται συχνά σε χορτοφαγικές συνταγές ως υποκατάστατο του κρέατος. 3-Shiitake: Εξαιρετικά θρεπτικά και ιδανικά για πιάτα ασιατικής κουζίνας. 4-Πλευρώτους (Oyster mushrooms): Ιδιαίτερα για συνταγές με πιο έντονη γεύση και 5-Κανθαρέλλες (Chanterelle): Ιδανικά για σάλτσες και εξαιρετική γεύση.

Το πλούσιο μουσικό ρεπερτόριο της 6ης Πανελλήνιας Γιορτής Μανιταριών Τρούφας «Τρούφα των Κενταύρων» περιλαμβάνει την κα Έφη Θώδη, τον κ Στάθη Αγγελόπουλο, τον κ Γιώργο Σαλαμπάση και άλλους τραγουδιστές, ενώ guest star είναι ο κ Παναγιώτης Ψωμιάδης, με πλήρη ορχήστρα με τους: Γ. Ντούνα, Φ. Σταμπούλη, Α. Ρέππα & Χ. Λαγαρτζή.

Πηλιορείτικους χορούς θα χορέψει ο χορευτικός όμιλος Άνω Λεχωνίων, η Λέσχη Εργαζομένου Κοριτσιού Βόλου και ο Σύλλογος Αργιθεατών Νομού Μαγνησίας. Τις εκδηλώσεις θα παρουσιάσει η κα Βίκυ Τσεκούρα.

Η διοργάνωση της «Τρούφας των Κενταύρων» έχει σαν επιδίωξη την υποστήριξη και την κοινωνική ζύμωση για την δημιουργία προϋποθέσεων βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσής των κατοίκων της περιοχής. Πρόκειται για τον ακριβή ορισμό της τοπικής ανάπτυξης, όπως τον βρίσκουμε στο βιβλίο «Τοπική Ανάπτυξη», του καθ Γ. Δαουτόπουλου, ISBN 960-90046-1-X (2005), που αναγράφει: ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ είναι (α) η σχεδιασμένη αλλαγή (β) σε κοινοτικό επίπεδο (γ) που αποβλέπει στην βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του τοπικού πληθυσμού και (δ) μπορεί να υποβοηθείται από έναν φορέα αλλαγής σε τρόπο ώστε (ε) να επιτευχθεί η μεγίστη δυνατή συμμετοχή των κατοίκων τόσο στον προσδιορισμό του περιεχομένου του τοπικού προγράμματος αλλαγής όσο και στην διαδικασία υλοποίησής του.

Το Ινστιτούτο Ανάπτυξης Πηλίου είναι ένας αξιόλογος πόλος συγκέντρωσης της καλής διάθεσης όλων, της εθελοντικής προσφοράς των συμπολιτών, της κοινωνικής ζύμωσης, της ενεργοποίησης όλων και της συναπόφασης για δράση.

Η εστίαση πάνω στο ισχυρό τοπόσημο της «τρούφας του Πηλίου» είναι μια πολύ σημαντική επιλογή, που θα μπορούσε μαζί με άλλες επιλογές να αποτελέσει εφαλτήριο σχεδιασμού και υλοποίησης δραστηριοτήτων τοπικής ανάπτυξης.

Άλλες περιοχές, όπως η βόρεια Πιερία (15-16 Νοε 2025, Καταχάς), προβληματίζονται ακόμη για την επιλογή των τοποσήμων, για την προτεραιοποίηση των επιλογών, για την υιοθέτηση του φορέα της υλοποίησης με συμμετοχή των κατοίκων της περιοχής, για την εξασφάλιση της ευρείας συμμετοχής των κατοίκων στην αλλαγή και βέβαια για την δράση όλων.

Βέβαια το «μυστικό» σε κάθε κοινοτική δραστηριότητα είναι ο σεβασμός των συνανθρώπων και κάθε έμβιου όντος σε μια περιοχή.

Ο κ Στέργιος Παπαϊωάννου, πρόεδρος του Ινστιτούτου Ανάπτυξης Πηλίου προσκαλεί και περιμένει όλους & όλες στην 6η Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριών Τρούφας «Τρούφα των Κενταύρων», την 11, 12 & 13 Ιουλ 2025, στην Αργαλαστή Μαγνησίας.

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382, ΑγροΝέα, AgroBus

Μελλοντικές στρατηγικές για την παραγωγή τροφής

Την 20/6/2025, μου δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσω μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση στην Αθήνα για την καινοτομία και τις μελλοντικές στρατηγικές για την παραγωγή τροφής, τη σύνδεσή της με τις ευρωπαϊκές πολιτικές, την οικονομία, τη βιωσιμότητα και την υγεία.

Μάλιστα οι ομιλίες (διότι δεν είχε συζήτηση) έγιναν στα γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα και, για όσους επιλέγουμε συνειδητά λιγότερο εντατικό τρόπο ζωής στην επαρχία, ήταν ιδιαίτερα επίπονο να ταξιδέψουμε μέχρι το κέντρο της Αθήνας και να επιστρέψουμε πίσω για να έχουμε την ευκαιρία να δούμε και να ακούσουμε τις διαδικασίες προσπάθειας επιβολής κάποιων επιλογών κάποιων …

Για εμένα που μπόρεσα να συγκεντρώσω σε ένα βιβλίο, το «Τα μονοπάτια της τροφής μας», ISBN 978-61884431-4-3 (εκδόσεις ΣΤΕΝΤΟΡΑΣ) ήταν μια ιδιαίτερα σημαντική πρόκληση, όπως βέβαια πρέπει να είναι για τον κάθε ένα μας συμπολίτη ένα τόσο σημαντικό ζήτημα: Η τροφή μας.

Οι επιλεγμένοι συμμετέχοντες άκουσαν με πολύ προσοχή τον πρέσβη της Δανίας, που σε λίγες μέρες η Δανία θα αναλάβει την προεδρία της Ευρ. Ένωσης, έναν πρώην Υπουργό Γεωργίας της Δανίας και τον Γενικό Γραμματέα της Vegetarian Society Δανίας να υπερθεματίζουν για το Danish Action Plan for Plant-based Foods (Δανέζικο Πρόγραμμα για τα Φυτικά Τρόφιμα).

Με ιδιαίτερη προσοχή ακούσαμε τις επισημάνσεις του καθ Βασίλειου Παπασωτηρόπουλου για τα φυτά με Βελτιωμένη Πρωτεϊνική Σύσταση και για τον Ρόλο των Ελληνικών Φυτογενετικών Πόρων. Μεταξύ πολλών εντοπίσαμε με ιδιαίτερη ικανοποίηση:

  • Πολλά φυτικά είδη (φασόλια, ρεβίθια, φακές, κουκιά κλπ) είναι πλούσια σε πρωτεΐνες, αμινοξέα, ίνες και σε μικροθρεπτικά συστατικά.
  • Η ανάπτυξη και ενσωμάτωση καλλιεργητικών τεχνικών φιλικών προς το περιβάλλον, όπως η μείωση της άροσης, η αμειψισπορά (crop rotation), η αναγεννητική γεωργία (regenerative agriculture), η βιολογική καλλιέργεια, και η τεχνικές της άυλης πολιτικής κληρονομιάς καθώς και η επαναχρησιμοποίηση φυτών που έχουν ξεχαστεί ή υποχρησιμοποιούνται, και τα οποία, πέρα των άλλων έχουν ανθεκτικότητα στις προκλήσεις της κλιματικής μεταβολής (ξηρασία, αλατότητα κ.λπ.), διαθέτουν μεγάλη θρεπτική αξία, είναι ζωτικής σημασίας.
  • Ο περιορισμός της γενετικής βάσης των καλλιεργειών, με βάση ποσοτικά γνωρίσματα, σε βάρος της ποιότητας και της θρεπτικής αξίας και κατά συνέπεια σε μείωση της αγροβιοποικιλότητας και υποβάθμιση των οικοσυστημικών υπηρεσιών πρέπει να αναστραφεί.
  • Η Ελλάδα έχει ένα μοναδικό συγκριτικό πλεονέκτημα: τους δικούς της φυτογενετικούς πόρους κυρίως δηλαδή τις τοπικές – παραδοσιακές ποικιλίες και τα άγρια συγγενικά είδη των καλλιεργούμενων φυτών, που είναι εξαιρετικός πλούτος.
  • Οι τοπικές ποικιλίες (primitive varieties, farmers’ varieties, traditional varieties, local varieties,) αποτελούν σημαντικό τμήμα της ελληνικής γεωργικής βιοποικιλότητας. Είναι τοπικά προσαρμοσμένες ποικιλίες με ιστορική προέλευση και διακριτή ταυτότητα που έχουν αναπτυχθεί με την πάροδο του χρόνου μέσω φυσικής επιλογής και επιλογής από τους αγρότες, χωρίς επίσημη γενετική βελτίωση.
  • Οι τοπικές – παραδοσιακές ποικιλίες διαθέτουν υψηλή γενετική ποικιλότητα αφού αποτελούν σημαντική πηγή γονιδίων, που προσφέρουν ιδιότητες στην καλύτερη πρόσληψη θρεπτικών συστατικών, καλύτερη αξιοποίηση των φυσικών πόρων, καθώς και προσαρμογή σε αντίξοα περιβάλλοντα.
  • Οι τοπικές ποικιλίες συνδέονται με παραδοσιακά συστήματα καλλιέργειας αλλά και με χρήσεις, γνώσεις, παραδόσεις και εορτές των ανθρώπων που τις καλλιεργούν, αποτελώντας πολύτιμη πολιτιστική και βιολογική κληρονομιά για τις σημερινές και μελλοντικές γενιές .
  • Οι τοπικές ποικιλίες έχουν σημαντικό κοινωνικό αντίκτυπο στις κοινότητες. Είναι ζωτικής σημασίας για την οικολογική βιωσιμότητα, την επισιτιστική ασφάλεια, την οικονομική ανθεκτικότητα και την πολιτιστική ταυτότητα. Επιπλέον, παίζουν ουσιαστικό ρόλο στα γεωργικά συστήματα ορεινών, απομονωμένων ή μειονεκτικών περιοχών.
  • Ας προστατεύσουμε, ας μελετήσουμε και κυρίως ας αξιοποιήσουμε τους ελληνικούς φυτογενετικούς πόρους, τις τοπικές παραδοσιακές ποικιλίες και τα άγρια συγγενικά είδη, ώστε να εξασφαλίσουμε την αειφορία, και τη βιωσιμότητα τόσο της ελληνικής γεωργίας όσο και των τοπικών κοινωνιών αποδίδοντας ποιοτικά προϊόντα και σημαντικά οφέλη στους καταναλωτές.

Η Ελλάδα έχει στην άυλη πολιτιστική της κληρονομιά την παγκοσμίως αναγνωρισμένη Μεσογειακή διατροφή η οποία εξασφαλίζει αποδεδειγμένα ανθεκτικότητα στις καρδιακές παθήσεις και σε καλή διαβίωση. Στην Μεσογειακή (στην ουσία Κρητική) διατροφή το απολύτως επιβαλόμενο είναι η ισορροπία. Ναι στα φυτικά τρόφιμα, Ναι στα ζωικά τρόφιμα.

Τις τελευταίες δεκαετίες ο συγχρωτισμός των Ελλήνων με τους βορειοευρωπαίους συμπολίτες, καθώς και με το μάρκετιγκ των πολυεθνικών ιδιωτικών κερδοσκοπικών εταιρειών των πολυεπεξεργασμένων τροφίμων, εξώθησε τους ανεπαρκώς ενημερωμένους Έλληνες σε υπερκατανάλωση ζωικών εισαγόμενων ζωικών προϊόντων (85% του μοσχαρίσου κρέατος είναι εισαγόμενο στην Ελλάδα από Γαλλία & Ολλανδία και το 35-40% του χοιρινού κρέατος εισαγόμενο στην Ελλάδα από Δανία & Γερμανία).

Ίσως θα άξιζε να υποστηρίξουμε τους Δανούς να μειώσουν την παραγωγή ζωικών προϊόντων που εξάγουν στην Ελλάδα. Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερη εκτατική κτηνοτροφία, μικρών κοπαδιών και μάλιστα μικρών ζώων.

Στην Βόρεια Ευρώπη η σύνθεση της αγροτικής παραγωγής είναι κατανεμημένη σε 70% ζωική παραγωγή και 30% φυτική παραγωγή. Αξίζει να μειώσουν οι Βορειοευρωπαίοι την ζωική τους παραγωγή, που μάλιστα την εξάγουν σε εμάς. Είναι περίπου άνευ νοήματος η προσπάθεια για μείωση της ζωικής παραγωγής στην Ελλάδα που είναι σήμερα μόλις από το 3,5% σε αμιγώς κτηνοτροφικές, 34,7% σε μεικτές και 61,8% αμιγώς γεωργικές … (Έρευνα Διάρθρωσης Γεωργικών και Κτηνοτροφικών Εκμεταλλεύσεων 2013).

Μια γενική εικόνα είναι ότι οι βορειοευρωπαίοι επέβαλαν ενισχυμένες επιδοτήσεις στην ζωική παραγωγή (που ευνοεί του βορειοευρωπαίους), ενώ οι ενισχύσεις στην φυτική παραγωγή μοιάζει να είναι πιο αδύναμες. Μια μετατόπιση των νοτιοευρωπαίων από την μικρή ζωική τους παραγωγή προς την φυτική παραγωγή θα μειώσει ακόμα περισσότερο τις εισπράξεις επιδοτήσεων από την Κοινή Γεωργική Πολιτική, εις βάρος Ελλήνων αγροτών.

Οι αγρότες, δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι είναι εξ επαγγέλματος οι φροντιστές του περιβάλλοντος. Όλου του περιβάλλοντος, κυρίως του φυσικού, αλλά και του κοινωνικού, του πολιτιστικού, του οικονομικού, του τεχνολογικού, του πολιτικού κλπ. Το φυσικό περιβάλλον της Ελλάδος κυρίαρχα περιγράφεται από το γεγονός ότι το 76% του εδάφους της είναι ορεινή και ημιορεινή, πάνω από 600μ υψόμετρο, με 15.000 περίπου χιλιόμετρα ακτογραμμής. Οι Έλληνες κτηνοτρόφοι, ως φροντιστές του Ελληνικού περιβάλλοντος ΠΡΕΠΕΙ να είναι μικροί με μικρές εκμεταλλεύσεις προσαρμοσμένες στο ελληνικό περιβάλλον. Για τις οικονομίες κλίμακος, όπου χρειάζεται και αν χρειάζεται, μπορούν να επιτευχθούν συσσωματώσεις μέσω συνεργατισμού ή μέσω cluster ή μέσω Ομάδων Παραγωγών.

Η «βιομηχανική» μαζική κτηνοτροφία, που εφαρμόζεται κυρίως στις βορειοευρωπαϊκές χώρες και άκριτα επιβλήθηκε στην Ελλάδα από «επιστήμονες» που σπούδασαν ή «θεοποίησαν» την βόρεια Ευρώπη είναι καταστροφική για την υγεία των παραγωγικών ζώων στην Ελλάδα, είναι καταστροφική για το Ελληνικό φυσικό περιβάλλον, είναι καταστροφικό για την ενιαία υγεία όλων (ζώων και ανθρώπων), είναι καταστροφική για τον Έλληνα κτηνοτρόφο.

Η μετακινούμενη κτηνοτροφία και η εκτατική κτηνοτροφία είναι ευλογία για όλους μας και για το ελληνικό τοπίο, βοηθά στην ενδυνάμωση της μοναδικής ελληνικής βιοποικιλότητας, φροντίζει την ύπαιθρο απομακρύνοντας την μη απαραίτητη οργανική ύλη, κρατάει ζωντανή την ύπαιθρο, ανοίγει γιδόστρατες και έχει συνεχώς φροντιστές-φύλακες όλες τις ώρες …

Ως αποτέλεσμα όσων ακούστηκαν δημιουργείται η άμεση ανάγκη για αύξηση της παραγωγής κρέατος μικρών ζώων από τους κτηνοτρόφους, οι Έλληνες καταναλωτές πρέπει να μειώσουν την κατανάλωση μοσχαρίσιου και χοιρινού και να επαναφέρουν στην καθημερινότητα την Μεσογειακή διατροφή και όλοι να αυξήσουμε την κατανάλωση ντόπιων φυτικών πρωτεϊνών.

Ευχαριστίες στους οργανωτές (A Promise to Animals) για το περιβάλλον, τους εισηγητές, την ευκαιρία να αναστοχαστούμε «καθαρές» μη φανατικές σκέψεις, και για την συνειδητοποίηση της ανάγκης ισορροπίας στην τοπική ανάπτυξη της υπαίθρου. Ίσως μάλιστα να μπορούσαμε να έχουμε και περισσότερους άμεσα εμπλεκόμενους με την ζωή τους και το επάγγελμά τους συνομιλητές-αγρότες. Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382, ΑγροΝέα, Agrobus

Σκύλοι που «μυρίζουν» τον καρκίνο …

Στο 13ο Πανελλήνιο & 1ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Φοιτητών Κτηνιατρικής, που διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη (9-11 Μαΐου 2025), οι φοιτήτριες της Κτηνιατρικής Σχολής Καρδίτσας, η κα Μαρία-Αναστασία Βεργολιά και η κα Αποστολία Ρούκα, παρουσίασαν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εργασία, βασισμένη σε βιβλιογραφική ανασκόπηση με τίτλο: «Η όσφρηση που σώζει ζωές: Η χρήση του σκύλου στην πρώιμη διάγνωση του καρκίνου».

Υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Λαμπρινής Αθανασίου, οι φοιτήτριες παρουσίασαν έναν «ανατρεπτικό» αλλά απολύτως επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο συμβολής των σκύλων στην πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου. Οι τετράποδοι φίλοι μας, με την εξαιρετική τους όσφρηση και κατάλληλη εκπαίδευση, μπορούν να ανιχνεύουν χημικές ουσίες που παράγονται από καρκινικά κύτταρα — ακόμη και πριν εμφανιστούν συμπτώματα ή εντοπιστούν από κλασικές ιατρικές μεθόδους.

Ο καρκίνος εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως, με 20 εκατομμύρια νέα περιστατικά και σχεδόν 10 εκατομμύρια θανάτους μόνο το 2024. Η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη. Και εδώ έρχονται οι σκύλοι: λειτουργούν ως ζωντανοί «βιοανιχνευτές», εντοπίζοντας πτητικές οργανικές ενώσεις (VOCs) που βρίσκονται στο αίμα, τα ούρα, την αναπνοή και το σάλιο ατόμων με καρκίνο.

Η παρουσίαση εστίασε τόσο στον μηχανισμό εκπαίδευσης των σκύλων — όπου αυτοί μαθαίνουν να διακρίνουν «καρκινικά» από «υγιή» δείγματα — όσο και στα εντυπωσιακά ποσοστά ακρίβειας:

Πάνω από 90% στην ανίχνευση καρκίνου του προστάτη

96,7% στον καρκίνο του πνεύμονα

100% στον καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες.

Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν τη δυναμική του σκύλου ως εργαλείο πρώιμης διάγνωσης, χωρίς επεμβατικές διαδικασίες, με χαμηλό κόστος και υψηλή ταχύτητα.

Βεβαίως, η ενσωμάτωση αυτής της μεθόδου στην καθημερινή κλινική πράξη προϋποθέτει αντιμετώπιση πρακτικών και κανονιστικών εμποδίων — όπως η διαθεσιμότητα εξειδικευμένων εκπαιδευτών και η συμμόρφωση με κανόνες υγιεινής. Ωστόσο, οι προοπτικές είναι συναρπαστικές: στο μέλλον, δεν αποκλείεται να δούμε σκύλους σε ειδικές μονάδες νοσοκομείων, δίπλα στα διαγνωστικά μηχανήματα.

Η εργασία των φοιτητριών δεν αποτελεί απλώς μια ακαδημαϊκή κτηνιατρική προσέγγιση της σχέσης σκύλου ανθρώπου. Είναι ένα συγκλονιστικό παράδειγμα διεπιστημονικής συνεργασίας ανάμεσα στην κτηνιατρική και την ανθρώπινη ιατρική. Αναδεικνύει τον ρόλο των ζώων όχι μόνο ως συντρόφων, αλλά και ως πολύτιμων συμμάχων στον αγώνα για τη ζωή.

Οι σκύλοι, με την αφοσίωση, την οξυδέρκεια και την ανιδιοτελή φύση τους, ίσως στα επόμενα χρόνια κερδίσουν έναν νέο τίτλο, πέρα από αυτόν του «καλύτερου φίλου του ανθρώπου»: του καλύτερου προστάτη του ανθρώπου από τον καρκίνο.

Η επιστήμη συμμαχεί με τη φύση — και προσφέρει ελπίδα.

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382

Περιβάλλον & Διατροφή, όχι μόνο στις 5 Ιουνίου

Στις 4 Ιουν 2025, στην πλατεία Συντάγματος (Αθήνα), στις 18.00 θα παρουσιασθούν μερικές σκέψεις για την σύνδεση του Περιβάλλοντος με την Διατροφή, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, 5 Ιουνίου.

Το διήμερο Τετάρτης & Πέμπτης 4 & 5 Ιουνίου 2025, από 10.00 έως 22.00, στην πλατεία Συντάγματος, το ΠΑΚΟΕ-ΠΑνελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών και το Skywalker-Εργασία στην Ελλάδα οργανώνουν έκθεση και ομιλίες για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Γραμματεία ΠΑΚΟΕ, Ν. Φλώρου 8, 11524 ΑΘΗΝΑ,  pakoe@pakoe.gr, 2108100 805, 2108101609 & 2107230505.

Στο πρόγραμμα ομιλιών περιλαμβάνονται την Τετάρτη, 4/6/2025 τα: 17:30-Χ. Σπρίτζης: ΧΩΡΟΤΑΞΙΑ & ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ, ΕΧΘΡΟΙ ή ΣΥΜΜΑΧΟΙ στο ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ; 17:40-Σ. Λογοθέτης: ΤΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, 17:50-Μ. Φασουλάκης: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΥΓΕΙΑ, 18:00-Δ. Μιχαηλίδης: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΑΤΡΟΦΗ & 18:10-Μ. Παπαδοπούλου: ΒΙΟΛΟΓΙΑ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, και την Πέμπτη, 5/6/2025 τα: 17:30- Γ. Κοτρώνιας: ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, 17:40-Γ. Αποστολόπουλος: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, 17:50- Α. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ: Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ CO2 & ΜΕΘΑΝΙΟΥ από ΑΠΟΡΙΜΜΑΤΑ στην ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, 18:00- Γ. ΑΝΟΥΣΑΚΗΣ: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ & 18:10-Γ. ΜΑΛΤΕΖΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ.

Μερικές σκέψεις όσον αφορά το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΑΤΡΟΦΗ θα μπορούσαν να είναι:

Διατροφή είναι το σύνολο των τροφίμων (και ροφημάτων) που επιλέγει να καταναλώσει κάποιος για τη διατήρησή του στη ζωή. Η εφαρμογή της ισορροπημένης διατροφής έχει σαν αποτέλεσμα τη διατήρηση σταθερού φυσιολογικού βάρους και την προστασία της υγείας. Γνωστό παράδειγμα ισορροπημένης διατροφής είναι η Μεσογειακή διατροφή. Αντίθετα η κακή διατροφή μπορεί να αποβεί επιζήμια για τον οργανισμό προκαλώντας είτε ασθένειες ανεπάρκειας (π.χ. αναιμία, σκορβούτο) είτε οδηγώντας σε καταστάσεις που απειλούν την υγεία, όπως παχυσαρκία και μεταβολικό σύνδρομο.

Η λέξη κλειδί για την αειφορία-βιωσιμότητα του διαστημοπλοίου-πλανήτη γη είναι η ισορροπία. Οτιδήποτε δημιουργεί αφύσικη-ανισόρροπη συγκέντρωση είναι θνησιγενές, και οδηγεί μακροχρόνια, ή και πολύ πιο σύντομα, σε θάνατο, το σύστημα στο οποίο είναι ενταγμένο. Και η διατροφή του ανθρώπου υπάγεται σε αυτό τον γενικό κανόνα της ισορροπίας.

Ένα σοβαρό σημείο ανισορροπίας είναι η υπερκατανάλωση και η σπατάλη των τροφίμων. Το ΠΑΚΟΕ εστιάζεται στην παραγωγή CO2 για κάθε κιλό τροφής (4,5 kg), στην κατά κεφαλή σπατάλη τροφίμων (ΕΕ=132kg/έτος), και βέβαια στην έκλυση CO2 από τις χωματερές με τρόφιμα. Στην Ελλάδα κάθε νοικοκυριό πετά πάνω από 460 μερίδες φαγητού ανά έτος και μαζί περίπου 1.000€ (τιμές 2022). Η Ελλάδα είναι στην 3η θέση στην ΕΕ σε συνολική σπατάλη τροφίμων (Eurostat).

Στην Ελλάδα το 76% των εδαφών της είναι πάνω από 600μ υψόμετρο (ορεινή & ημιορεινή) και η ισορροπία, σε αυτό το γεωγραφικό μήκος & πλάτος του πλανήτη, επιβάλει να εφαρμόζουμε τους κανόνες της ορεινής οικονομίας, που είναι κανόνες επιβίωσης με πεπερασμένους πόρους. Όλα αυτά είναι ενσωματωμένα στην Άϋλη Πολιτιστική μας Κληρονομιά. Τότε στα χωριά μας δεν πετούσαμε τίποτε. Δεν υπήρχαν σκουπιδότοποι (μνημεία σύγχρονου πολιτισμού …).

Η νεωτερικότητα μας «παρέσυρε» στην καταναλωτική κοινωνία της αφθονίας, του πολιτισμού της «μιας χρήσης», ενώ μόλις τώρα τελευταία αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε πάλι το μεγαλείο της κυκλικής οικονομίας, με άφθονες χρηματοδοτήσεις και πολυδάπανα ερευνητικά προγράμματα. Και όλα αυτά, απλά και μόνο επειδή υποτιμήσαμε την κληρονομιά μας και κάναμε συνειδητό bullying στους γεωργούς & κτηνοτρόφους που είναι οι φροντιστές του περιβάλλοντος.

Η κα Μάγδα Κοντογιάννη, γραμματέας του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής επισημαίνει ότι δεν ξεχνάμε ότι οι εξ επαγγέλματος φροντιστές του περιβάλλοντος είναι οι αγρότες (οι γεωργοί και οι κτηνοτρόφοι) και οι πολιτιστικές-διατροφικές τους συνήθειες. Οι γεωργοί και οι κτηνοτρόφοι, όχι μόνο φροντίζουν το περιβάλλον όλων μας, αλλά με την δραστηριότητά τους οι αγρότες προσφέρουν δωρεάν καθαρό αέρα, πόσιμο νερό και τοπίο, ζουν μέσα στο συγκεκριμένο περιβάλλον και μεγαλώνουν τα παιδιά τους στο ίδιο συγκεκριμένο περιβάλλον.

Στο κεφάλαιο «διατροφή» στην «ορεινή οικονομία» είναι τα παραδοσιακά μας τρόφιμα, που ήταν συνήθως προϊόντα ζύμωσης (ψωμί, τυρί, κρασί, τουρσί, ελιές, σαλάμι αέρος κλπ) και όχι τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα με πολλά πρόσθετα συντηρητικά. Ούτε τρόφιμα από μακρινές χώρες, που εκτός του απαράδεκτου «άγνωστου» μικροβιώματος που μεταφέρουν, (πιθανόν χωρίς ανταγωνιστές τοπικά) φορτώνονται με πάρα πολλά τροφοχιλιόμετρα.

Όμως η διατροφή έχει και πολλούς ιδιαίτερους λόγους να ενδιαφέρεται για την ισορροπία. Ο άνθρωπος αποτελείται από 10.000.000.000 κύτταρα συμβιωτικά με άλλα 100 τρισεκατ μύκητες, ιούς κλπ. Άλλους ωφέλιμους και άλλους παθογόνους για τον άνθρωπο σε ισορροπία στο μικροπεριβάλλον τους. Αυτό το μικροπεριβάλλον απαιτείται να βρίσκεται σε συνεχή ισορροπία, χωρίς εισβολές από ξενικά είδη και από υπερκαταναλώσεις (ακόμα και τα τροφοχιλιόμετρα κλπ). Είναι αυτό που στα κρασιά λέμε εδώ και πολλά χρόνια, «terroir», όπου ίδια φυτά από ίδιες ποικιλίες αποδίδουν διαφορετικές γεύσεις και συμπεριφορές στην διατροφή, ακριβώς λόγω του μικροβιώματος.

Εν τω μεταξύ, εάν στην διατροφή περιλαμβάνεται και το πόσιμο νερό, ο μακροχρόνιος χωροταξικός σχεδιασμός των επιστημόνων Χωροτακτών και επιστημόνων Περιφερειακής Ανάπτυξης θα έπρεπε να περιλαμβάνει ισόρροπα συστήματα σε κάθε περιοχή. Η «παράξενη» μεταφορά-ληστεία των υδάτινων πόρων από τον Μόρνο (Λιδωρίκι, Δωρίδας, 250 χλμ μακριά από την Αθήνα) για να «ζουν ωραία» οι συμπολίτες μας κάτοικοι της τσιμεντούπολης Αθήνας, έχει μέσα της το σπέρμα της ανισορροπίας και είναι μακροχρόνια θνησιγενής, εις βάρος όλης της Ελλάδας (δηλαδή του συστήματος μέσα στην οποία ζει).

Ο κ Δ. Μιχαηλίδης έχει συγγράψει το βιβλίο «Τα Μονοπάτια της τροφής μας» (Εκδόσεις ΣΤΕΝΤΟΡΑΣ, ISBN 978-618-84431-4-3), που περιγράφει κυρίως την συμβολή των κτηνοτρόφων στην ισορροπία του τοπικού περιβάλλοντος.

Την ομιλία «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΑΤΡΟΦΗ» μπορούν να παρακολουθήσουν όσοι θέλουν live μέσα από το facebook στο προφίλ «ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ» με την επιμέλεια της κας Μάγδας Κοντογιάννη, 6932094231, .

Το διήμερο 4 & 5 Ιουν 2025, από 10.00 έως 22.00, στην πλατεία Συντάγματος, το ΠΑΚΟΕ και το Skywalker μας περιμένουν και την Τετάρτη, 4 Ιουν 2025, 17.30-19.00 στις ομιλίες μεταξύ άλλων θα μιλήσει ο Δημ. Μιχαηλίδης στις 18.00 στην πλατεία Συντάγματος με θέμα: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΑΤΡΟΦΗ.

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382, ΑγροΝέα, AgroBus

Πρέπει  η παγκόσμια διάθεση-κατανάλωση  ακτινιδίου, να φτάσει στο 2%

Στο πραγματικά πολύ αξιόλογο και ενδιαφέρον workshop, που διοργανώθηκε στο πλαίσιο της τελευταίας  τελευταία FRESKON  στην Θεσσαλονίκη, αναφέρθηκε κάτι πραγματικά συγκλονιστικό ως διαπίστωση από τους αρμόδιους και σχετικούς στην υπόθεση της καλλιέργειας του ακτινιδίου, παγκοσμίως, που θα πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά.

 Αναφέρθηκε λοιπόν, πως σήμερα η παγκόσμια κατανάλωση του ακτινιδίου είναι μόλις 1% και φανταστείτε αν ο στόχος του διπλασιασμού της παγκόσμιας διάθεσης, δηλ στο 2%, επιτευχθεί,  το τι θα σημαίνει αυτό για όλους μας και ειδικότερα για εμάς, για όλους αλλά κυρίως για τους Έλληνες ακτινιδιοπαραγωγούς.

Όμως το ζητούμενο είναι να υπάρξουν, δημιουργηθούν, κατασκευαστούν, στηθούν κλπ. Νέοι, σύγχρονοι χώροι, ψυκτικοί θάλαμοι και διαλογής-επεξεργασίας των ακτινιδίων, ούτως ώστε να υπάρχει η συντηρισημότητα  και εμπορική τους διάθεση σε βάθος χρόνου και εκεί θα πρέπει να επικεντρωθούμε όλοι οι εμπλεκόμενοι(πολιτεία, Οργανώσεις Παραγωγών, Αγροτικοί Συνεταιρισμοί, ιδιώτες κλπ).

Δεν αρκεί πλέον απλά να καλλιεργούμε ακτινιδιές και ακτινίδια στην Ελλάδα, αλλά το παγκόσμιο μάρκετινγκ να επικεντρωθεί στην διαφήμιση-διάθεση του τελικά παραγόμενου προϊόντος…

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΜΠΟΝΙΔΗΣ

Η «ξανθιά» Τύρφη διασφαλίζει υψηλή απόδοση  και  ποιοτικά χαρακτηριστικά στα Ακτινίδια

Ο γνωστός Βασίλης Έξαρχος Γεωπόνος και Υποψήφιος Διδάκτωρ Εδαφολογίας, αυτή την φορά, μας δίνει οδηγίες για την «Ξανθιά» Τύρφη στα Ακτινίδια. Η ξανθιά Τύρφη προέρχεται από τις χώρες της Βαλτικής και κυρίως την Λιθουανία και την Λετονία. Πιο συγκεκριμένα, είναι ένα ορυκτό φυτικής προελεύσεως δηλαδή προέρχεται από φυτά (και κυρίως τα Σφαγνα) που ζούσαν στην περιοχή αυτήν πριν χιλιάδες χρόνια. Τα φυτά αυτά όταν πεθάναν δεν διασπάστηκαν (δεν κομποστοποιήθηκαν) σε τελικό στάδιο λόγω των συνθηκών (χαμηλό pH και έλλειψη οξυγόνου) και το εναπομείναν υλικό που έμεινε είναι η ξανθιά Τύρφη.  Με κατάλληλη επεξεργασία συλλογής, το υλικό αυτό χρησιμοποιείται σαν υπόστρωμα ανάπτυξης στην παγκόσμια λαχανοκομία και ανθοκομία. Ο κ. Έξαρχος σκέφτηκε εδώ και αρκετά χρόνια να το χρησιμοποιήσει στοχευμένα σαν  βελτιωτικό ανάπτυξης και στην περίπτωση μας,  στα Ακτινίδια, με πολύ καλά αποτελέσματα.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ξανθιά Τύρφη στα Ακτινίδια όλες τις εποχές, αλλά κυρίως χειμώνα και άνοιξη.  Οι ποσότητες που χρησιμοποιούμε είναι συνήθως από 6 έως 20 λίτρα, ανάλογα με την ηλικία των φυτών και τις φυσικοχημικές ιδιότητες του εδάφους, οι οποίες προκύπτουν από τις εδαφολογικές αναλύσεις. Η εφαρμογή γίνεται περιμετρικά του λαιμού του ακτινιδίου,  όπως φαίνεται στην φωτογραφία. Η εταιρεία του κ. Έξαρχου όμως προχώρησε ένα βήμα πάρα πάνω και έφτιαξε ένα σκεύασμα  που ονομάζεται: «ΤΥΡΦΗ» ΑΚΤΙΝΙΔΙΩΝ.  Το προϊόν αυτό αποτελείται από την καλύτερη ποιότητα Τύρφης, (γιατί όλες οι τύρφες δεν είναι ίδιες), η οποία δέχεται έναν ειδικό εμπλουτισμό με ιχνοστοιχεία, μακροστοιχεία,  χουμικά και φουλβικά οξέα.

Τα «στοχευμένα» αποτελέσματα χρήσης τόσο της Ξανθιάς  Τύρφης αλλά και αρκετά περισσότερο του εμπλουτισμένου αυτού  προϊόντος που προαναφέραμε και  ονομάζεται Τύρφη Ακτινιδίων είναι τα εξής:

 1) Μείωση του pH του εδάφους στο σημείο που πέφτει περιμετρικά του λαιμού του φυτού.

 2)Αύξηση της οργανικής ουσίας και βελτίωση της δομής του εδάφους.

3) Καλύτερο αερισμό της ρίζας.

 4) Δημιουργία νέων άσπρων ριζιδίων και ριζικών τριχιδίων επιφανειακά μέσα στην Τύρφη και ότι θετικό συνεπάγεται για την θρέψη τού φυτού.

5) Κρατάει από κάτω το έδαφος μονωμένο δηλ. ζεστό τον χειμώνα και δροσερό το καλοκαίρι.

Τέλος, με την ευκαιρία της έκπτυξης των οφθαλμών ο κ. Έξαρχος εύχεται σε όλους  μια ιδιαίτερα καλή χρονιά με υγεία και στους φίλους Ακτινιδιοπαραγωγούς,  καλές και ποιοτικές παραγωγές.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΜΠΟΝΙΔΗΣ